Bir turlu karar veremiyor insan. Kardeşi olmalı mı yoksa 1’de kalınmalı mı? 1’de kalmak için o kadar çok neden var ki: En basta el yakan özel okul fiyatları… Bir ailenin tüm imkânlarını tek çocuk için harcaması ile 2 çocuğa bölmesi veya bölmeye çalışması çok farklı tabii ki…
Anneler için uykusuz geceler… Çok yardımcı olamayan babalar!!!!! ”Emzirebilseydim tabii ki ama ne yapabilirim ki”…”Yarın iş var”… Bunun sonucu aile içi gerginlikler… Güvenilir, dürüst yardımcı bulamama sıkıntısı… ”Bir yardımcı arıyorum dediğinizde “neler arıyorsunuz o kişide “diye soruyorlar. İlk önce “güvenilir olması” diyoruz… Bana çok garip geliyor… Aslında güvenilir olmak aranacak ve de “belki” bulunacak bir meziyet değil bir kişide zaten doğal olarak olması gereken bir şey… Yani ütü bilsin, yemekten anlasın gibi bir şey değil… Herkeste zaten olması gereken bir şey değil mi?
Anne icin hamilelik,emzirme haliyle zor donemler…..”Hem kariyer yaparım hem bebek” Bana göre BUYUK bir yalan….Ama bir dakika hemen yanlış anlamayı önleyecek bir şey eklemek istiyorum… Benim anladığım anlamda çocuk yetiştirmek olduğunda…...Sıkıntılı, takıntılı, mükemmeliyetçi bir anne olarak… Hani su üzerinde fındık kadar bir leke olan bir t-shirt giyerse “çocuğuna iyi bakmayan anne” olduğunu düşünen veya bir öğün yemek yemediğinde arayı senelerce kapatamayacak kadar güçten kuvvetten düşeceğini düşünen bir anne olarak. Ben şahsen hamileliğimin 7.ayından itibaren oğlum tam gün yuvaya başlamasına kadar tam 4 sene çalışmaya ara verdim.
Anne olma yaşı yüksek öğrenim görmüş kesim içinde 30’u geçti… Masterdı, doktoraydı,aman is tecrübesi, rekabetçi is ortamı” simdi doğum iznine ayrılırsam Ayse benim yerime geçer hatta beni de geçer “korkusu,” yükseleyim”… o da olsun bu da olsun derken anne olma isi ileri atıldı… Eee bu demektir ki ikinci çocuğa sahip olma yaşı da doğal olarak gecikti. Bu durumda hamilelik sırasında yapılacak testler de artıyor tabi tıbbi açıdan risk arttığı için bilirsiniz…
\r\n
Anneanneler, babaanneler ”E beni düşünerek mi doğurdu? Baksın çocuğuna” diye sıyrılıyorlar olaydan… Hem onlar da çok sosyal… Çok dolular. Tüm mesaisini bebek bakmaya vermek cazip değil. Yapacak çok daha eğlenceli şeyler var.”Çocuklar okudu. Evlendi. Onlarla isim bitti simdi bu yaşımda bir de toruna mı bakayım? Tam kafamı dinleyecekken. ”Ee haksiz da değiller…
Ve de en bencil olan son nedene de gelirsem… Aman bu yastan sonra hayatimi yaşayayım.Bir daha mi geleceğim dünyaya… Bir tanesi canimi okudu zaten… Uyumaz, yemez, hareketli… Onun kardeşi olacak diye benim yine hayatımdan bir beş sene gidecek(Hamile kaldın, emzirdin, ilk 3 sene başkalarının eline bırakamadın derken)… Hak etmiyor da kerata zaten… Canimi okudu bugüne gelene kadar… Yoğun hayat temposunda insan bazen aylarca kardeşini göremiyor… Kardeşin de hayırlısı var hayırsızı var;bu da verilmiş kararı kafada rasyonalize etme sekilerlinden biri… Bu bencil olan BEN…
Sonra bir de kafa karıştıran uzman yorumları: Bazıları “tek çocuk paylaşmayı bilmez” derken bazıları ise “hiç alakası yok, çocuk paylaşmayı arkadaşlarından da öğrenebilir, bu çocuktan çocuğa fark eder” diyor. Bazı uzmanlar “sakin çocuğunuzun kardeşi olsun diye ikinci çocuğu düşünmeyin “diyor.Yani “çocuk için çocuk ASLA” diyorlar… Anne ve babanın ikisinin de ayni şiddette ikinciyi istiyor olması çok önemliymiş. Şunu sormak gerekirmiş: ”Ben bir çocuğa daha anne/baba olmak istiyor muyum?
-
|2009-09-15 19:18:13 hayalci annene güzel bir yazý bir kadýn ve anne olarak harika tespitler ve yorumlar çok beyendim
