Merhabalar! Ben uzun zamandir Oyalama Kağıdı' nı yakindan takip ediyorum. Birkac sefer de ilgimi ceken konularda ben de birseyler yazmak istedim ama birturlu bir sekilde basina oturamadim, toparlayamadim, cesaretlenemedim vs…..
Ama o gun bugunmus….Bu İngilizce konusan anneler konusunda fikirlerimi paylasmadan edemeyecegim.Anne ve de babanin herikisinin de Turk olup da cocuklariyla İngilizce konusmasini cok cok gereksiz buluyorum.
Benim 4 yasinda bir oglum var. …..2 yasindan beri OKULA gidiyor.Basta yarim gun oyun grubu seklinde simdi ise daha kurumsal bir yere devam ediyor. 2 yasindayken cevremdeki bircok kisinin -basta annem olmak uzere-”Kizim bu cocuga yazik degil mi?Hayati zaten okulda gececek.Orada yemiyordur.Ahh ahh vahh vahh”demelerine ragmen ben okudugum kitaplara ve periyodik olarak fikir aldigim pedagogumuza ve en onemlisi kendi ic sesime guvenle oglumu yolladim.Cok kisaca annemin fikrine gelistirmis oldugum ters argumani da burada belirtmek istiyorum.2 yasin erken olup olmadiginin tumuyle cocugun yapisi ile ilgili oldugunu savunuyorum.Herneyse oglum mutluydu.Cok guzel vakit geciriyordu ve ben de basta onun mutlu olmasindan dolayi sonra da biraz nefes alabildigim icin cok mutluydum.Ama sakin beni “Yolladi cocugu yuvaya kendi keyfi icin”tarzindaki annelerden zannetmeyin.Onun yuvada oldugu surece kendimle alakali seyler yapmanin yaninda surekli oglumla ilgili seyler okuyordum ve oglumu yuvadan ben alip gunun geri kalan zamanini da onunla geciriyordum.Hani su buyurken her anini yasamak,her yeniligi ilk goren olmak,onunla ilgili hicbirseyi kacirmamak var ya….Bunun yanisira da tabii “ona kimse benden iyi bakamaz” takintisi var…..Herneyse oturdum basina simdi de herseyi ayni anda yazmak istiyorum….
Ingilizceye doneyim yoksa ne ben, ne de okurken siz toparlayabileceksiniz…..Oglumun bu ilk gittigi yer İngilizce egitim veriyordu.Oglus o zaman haliyle su gunku kadar akici Turkce konusmuyordu.Bir yabanci,bir Turk ogretmen vardi.Ben ozellikle oglumla Turk ogretmenin ilgilenmesini istedim.Ingilizce zaten ortamda konusuldugu icin kulak dolgunlugu oldu.Kendiliginde İngilizce kelimeleri vs kisa zamanda ogrendi ve ingiizceyi zamanla cok iyi anlamaya basladi.Ingilizceyle Turkceyi birbirine karistirmadan cok duzgun bir Turkce de konusmaya basladi. 2 yasindaki bir cocugun oncelikle ana dilini dogru konusmasi gerektigini dusunuyorum.
O donemde ben de Esra’nin simdi yaptigi gibi bircok yer gezdim.Genelde ovunerek soyledikleri ilk sey”Biz İngilizce ogretiyoruz”……Bunlardan bir baskasi da…. O, belki en cok kafama takilan oldu”Biz anaokulunda okuma-yazmayi ogretiyoruz.Cocuk 1.ci sinifa geldiginde bu isi halletmis oluyor”!!!! Eeeee…..”Superrr benim de aradigim buydu”dememi mi bekliyorlardi?Bircok kisi oyle diyordur herhalde…Halbuki ben “Ama nasil olur?O zaman 1.ci sinifta ne yapacak?Sıkılmaz mi?Ayrica bu oyun yasinda İngilizce ogrenicem,okuma-yazma ogrenicem diye OYNAYAMAYACAK gonlunce…..Ben bunu istemiyorum ki…” …Eminim basina gelecekleri bilse o da istemeyecek…. Arkama bakmadan kactim oradan Herneyse İngilizce konusmak ve konusturmak daha bu cocuklar dogmadan onlarin hayatlarina giriyor…Parkta,supermarkette,okul kapisinda kendileriyle İngilizce konusan bir dolu anne….Hep kendimi soyle avutuyordum”Belki yurtdisinda oturuyorlar ne biliyorsun?Onyargili olma”Ama hayir oyle degil…..Kendileri bunu istedikleri icin boyle yapiyorlar…..
Sonra Filipinli dadilar…..Bir kere Uzakdogulular İngilizceyi konusamiyor bence…Dilleri donmuyor.Aksanlari kotu.Cocuklar onlardan yanlis İngilizce ogreniyorlar.Turkceyi yarim yamalak veya gec konusmalari ise isin cabasi….
Bizler de ogrendik.Hatta ikinci dili de ogrendik ama herseyin zamani var.Oyun zamaninda oyun oynadik.Ingilizceyi de ogrenmemiz gereken zaman da cok guzel ogrendik.Yabanci ulkelere seyahatlerimizde konusabilecek kadar,ulkemize gelen yabancilarla iletisim kurabilecek kadar,is hayatinda cekis cekis pazarlik edebilecek kadar….Kimse bizle evde İngilizce konusmadi.Biz okulda ve de zamaninda ogrendik.Nedir bu acele?Bu panik?Benim yas grubumda etrafimda İngilizceyi konusamayan nerdeyse kimse yok.Hatta ikinci, ucuncu dilleri de konusabilen bircok kisi var.Cocuklarimiz bizlerden cok daha gelismis,donanimli bir dunyaya dogdular…..Bizlerden cok daha algilari yuksek,yetenekli cocuklar….Biz ogrendik onlar hayda hayda ogrenir merak etmeyin…..Rahat birakalim cocukluklarini yasasinlar gonullerince…….
Saglicakla ve sevgiyle kalin.
Dusuncelerine 100 % katiliyorum. Aklimdan gecen herseyi cok guzel bir sekilde ifade etmissin. Cok sagol. Her yasin bir guzelligi var. Biz nasil bunu yasamak istiyorsak kendi hayatimizda elbetteki cocuklarimizin da buna hakki var. Kararlari onlarin adina verebiliyoruz diye hayatlarina ikinci dil ogreterek, daha yuvada okuma yazma ogreterek mudahele etmeye hakkimiz yok diye dusunuyorum. Merak etmeyin her cocuk okuma yazma ogreniyor, dil kabiliyeti olan her cocuk da iki uc lisan ogreniyor.
Tekrar ack yureklilikle bizlerle paylastigin dusuncelerin icin de sagol...