oyalamakagidi

Merhaba,

Bundan sonra her ay çocuklarımızın dil eğitimiyle ilgili özellikle de yabancı dil eğitimleri ile ilgili ufak, pratik yöntemlerden , yeni yaklaşımlardan, dil okullarından, kolejlerdeki eğitimlere kadar çeşitli konular hakkındaki bilgi ve düşüncelerimi sizlerle paylaşacağım.

Bu ay, ilk tanışmamız olduğu için daha çok çocukların anadil eğitiminin başlaması ve bunun önemi ile ilgili yazmayı düşündüm. Çünkü çocuklarda dil eğitimi daha doğdukları andan itibaren başlıyor. Bebekler, anne karnından başlayıp doğumdan sonra seslere karsı çok duyarlı oluyorlar. Her bebek doğduğunda dile ve dil kazanımına acık olarak doğuyor ve doğduğu andan itibaren de tüm seslere duyarlılık gösteriyor. Diğer bir şekilde söylemek gerekirse en önemli husus, tüm sağlıklı çocukların seslere ve dil öğrenme yeteneğine sahip olarak dogmasıdır. Bebekler doğdukları ilk birkaç gün içerisinde tüm sesler arasında insan sesini hatta annelerinin sesini fark ederler ve birinci aydan sonra seslere tepki vermeye başlarlar. Çocukların gelecekteki dil eğitimlerinde ve bu becerilerinin gelişimi için dil kazanımı çok önemlidir. Dil kazanım sürecinde de en etkili rolü anne oynar. Anne ve bebeğin arasındaki yakın bağ sadece duygusal anlamda kalmaz aynı zamanda bebeğin dili kazanmasında çok yardımcı olur. Bebeğin annesi ile kurduğu olumlu iletişim daha sonra çevresiyle kurduğu iletişimin ilk temellerini oluşturur. Bebeklerle kurulan sözsel iletişim bebeğin anadilini öğrenmesinde etkili olur. Özellikle annenin sözel uyarıları çocuğun dil eğitimini çok olumlu etkiler. İlk başlarda anne kokusu, davranışı ve dokunuşuyla kurulan ilişki daha sonra bebeğin gelişimini tamamladıktan sonra daha karmaşık bir hal alır. Bizler de kendi annelerimizle olan iletişimimizi düşünürsek, ilerleyen zamanlarda annelerimizin bir bakışının, mimiğinin ya da bir tek sözünün bile bize birçok mesaj verdiğini görürüz. Ama tabiî ki bu programlanmış bir şey değildir. Tamamıyla doğal olarak kurulan bir iletişimdir. Annelerin bebeklerle iletişim kurarken dikkatli olması gerekmektedir. Bir yandan yetişkinlerle kurduğumuz iletişime benzemeli, bir yandan da ses tonumuzla istediğimiz duyguyu onlara iletmeliyiz. Birçok annenin bu konuda yaptıkları ortak bir yanlış vardır. Bebeklerle sözsel iletişim kurarken normal iletişimde kullanılmayan farklı sesler kullanırlar. Bu belli bir oranda bebeklerin dikkatini çekip tepki vermesini sağlasa da, aynı durumun devamı bebeğin daha ileri zamanlarda başkalarıyla iletişim kurarken aynı yanlış davranışları göstermesinde etkili olmaktadır.

Unutulmamalıdır ki, dil eğitimi küçük yaşlarda en iyi sonucu vermektedir. İster anadili olsun ister 2. dili olsun, çocuk dili bilinçli olarak öğrenmez. Dili koşulsuz kabul eder. Ama yaş ilerledikçe dil öğrenimi de zorlaşmaya baslar. Çünkü ilerki yaşlarda koşulsuz kabul ortadan kalkar ve kurallara bağlı öğrenme başlar. Bazı ailelerde anne ve babanın ortak kararı olarak çocuklarda 2. dil uygulaması yapılmaktadır. Şöyle ki;
Anne ya da baba bebekle anadilinden farklı bir dili konuşmakta, onunla sadece bu dil ile iletişim kurmaktadır. Bu yöntem çocuğun 2. dili de anadilli olarak görmesi ve bu şekilde kullanması içindir. Diyelim ki doğumundan itibaren bebeğin annesi İngilizce babası ise sadece Türkçe kullanarak iletişim kurmaktadır. Bu tur bebekler biraz daha yavaş gelişim gösterseler de 4-5 yaslarına geldiklerinde ebeveynleriyle aynı sofrada oturan çocuk, annesinden bir şey isteyeceği zaman İngilizce , başka bir şeyi de babasından Türkçe istemektedir.
Sonuç olarak sağlıklı bebeğimiz doğduğu andan itibaren, dile bakışını ve kullanımını şekillendiren unsurlar, öncelikle anne ve babaları; bunlara ek olarak sosyal çevresi, yaşıtlarının bulunduğu oyun grupları, gezip gördükleri ve tabi ki düşüncelerini söylemeye teşvik edilmesidir.

Bu aylık bu kadar… Bir sonraki ayda çocuklarımızın yabancı dil eğitiminden bahsedeceğim.

Mutlu kalın…

Demet İpek BOSTANCI