Uzun zaman oluyor artık yazılarım arası di mi? Aslında yoğunum, koşturuyorum ama daha ziyade dinleniyorum, asıl neden bu… Yani istesem her gün yazarım ama son dönem yazılarıma bakıp memnun kalmayınca biraz beslenmek istedim. Yoğun iş temposu yazıyı oturup yazmanıza engel olmuyor ama ne yazacağınızı kısıtlıyor, çünkü gözlem yapmanıza fırsat kalmıyor. Seyahat etmek, gezmek, yemek yemek, hepsi ayrı ayrı size fırsatlar veriyor ama işten eve, evden işe giderken fırsat yakalamak çok zor…

Yeni Yıl yazım öylece kalakalmış bir aydır, zaman ne de çabuk geçiyor bu aralar... Ya da ben kendimi biraz yavaşlattım, o yüzden sanırım zamanın yetmemesi. Ama öyle mutluyum ki, daha yavaş yaşayınca insan hayatı, atladığı bir çok detayın farkına varıyor ve yaptığınız her şey daha bir güzel oluyor. Fırsatınız varsa tavsiye ederim, fırsatı yakalayabilmek herkese nasip olamıyor malesef... Ben şanslı azınlıktanım galiba...

Her gelen yeni yıl sembolik de olsa yeni umutlar vermiyor mu bize... Bilsek de aslında 1 Ocak sadece dünün ertesi günü yine de bir heyecanla uyanmıyor muyuz... Ya da geçen senede yapamadıklarımız için içimiz burulmuyor mu... Oluyor hepsi oluyor, sonra bir kaç gün sonra hiçbirşey kalmıyor, ama olsun bu sene de yine heyecan duyacağım 31 Aralık'ta... Ya siz?

Dün gece fırtına sesleri ve kaloriferden gelen ısınma kokusu, tescilledi kışın geldiğini. Kışı özledik aslında bu sene bir parça ama öyle güzel bahar günleri de yaşadık ki, ihanet edemeyeceğim güneşe... Hele bu bayram tatili ne kadar güzel bir hediyeydi bizim için, sanki Nisan ayındaymışız da az sonra yaz gelecekmiş gibi...