Bu hafta okullar tatile giriyor. Birçok veli çoktan çocuklarının yaz aktiviteleri için araştırmalarını hatta yaz okulları için kayıtlarını tamamladılar. Çalışan anneler işlerine, çalışmayan anneler de özel hayatlarına devam ederken, çocuklar tatil olan bir okuldan yeni açılan bir diğer okula transfer olup hayatlarına mola vermeden kaldıkları yerden devam edecekler. Yaz okullarının pekiştirdiği sosyalleşme güdüsünü, öğrettiği becerileri ve yavaş yavaş aşıladığı sorumluk duygusuna diyeceğim bir şey yok. Üstelik yaşıtlarının ve ileride hayatı bazen bölüşecekleri bazen yarışacakları şimdiki minik dostlarının girdikleri çarka girmek zorunluluğuna tamamen hak veriyorum. Ama ‘’içinden gelen’’' i yapamayan, onlar için programladığımız hayatları yaşayan miniklere de uzaktan uzağa üzülmüyor değilim. Sabah kahvaltısını elinde tepsi ile uzun uzun çizgi film karşısında yapmaktan daha keyifli bir anı olabilir mi bir erişkinin zihninde?
\r\n \r\nBizim için yaz tatili demek, bir kısmını denizde, bir kısmını 8 ay boyunca yaşamadığımız saatlerini de yaşayabileceğimiz evimizde, diğer kısmını da memlekette, uzakta olan büyüklerimiz ile hasret giderdiğimiz anlar demekti. Tanımadığımız meyvelerin, yemişlerin olduğu ağaçlar arasında kuzenlerimiz ile oyun oynadığımız anlardan, anne babamız ve yeni arkadaşlarımız ile yüzme öğrendiğimiz deniz banyosu zamanlarından da çok evimizde geçirilen anlar benim en çok iple çektiğim anlardı.
En çok tüm sene boyunca alıştığım saatte uyanan bedenime sevinir koşa koşa çizgi filmlerin başına giderdim. Annemin bana hazırladığı bal süt gibi yararı olan kahvaltıdan çok sıcacık ekmeğe Nutella sürmeyi sever, annemi kandırabildiğim ender anlarda da bu kendime göre Padişah Kahvaltı’ mla en sevdiğim dakikaları yaşardım. Eğer anne dışarı çıkacak ise onunla gezintiler yapmak, eğer evde kalınacak ise yaz tatili kitaplarımdan en sevdiklerimi okumak benim için çocukluğumun en keyifli anları idi. Akşamları ise babalar eve geldikten sonra yemek arkası kesilen kocaman bir karpuzun balkonda yenirken verdiği keyif bambaşkaydı.
Bizlerin şu an evden işe, işten eve kısmını yaşarken arta kalan zamanlarda sadece uyabildiğimiz hayat temposunu daha şimdiden çocuklara alıştırıyoruz sanırım. Oysa onların da zihinlerinde ‘’rahat’’ kalabilecekleri serbest alanları biraz daha arttırmalıyız. Zihinlerinde kalan çocukluk anılarının arasına yaz okullarının yanında aile ile geçirilen uzun gezmeler ve bütün bir yılın ödülü olan tatilin tadına varılan kişisel zamanlar olmalı. Çünkü ben hala bu yaz tatilimde de en sevdiğim kitabı Nutellalı ekmeğim ile birlikte okuma hayalleri kuruyorum.
