Hayat enteresan anlarda enteresan süprizlerle karşısına çıkar insanın… En yorulduğu, en neyi neden yaptığını sorguladığı anda öyle bir an gelir, insan bir şey duyar, bir şey görür ki, işte dersin budur uğraşmamın nedeni… Bu bir tek an dünyaya bedeldir, her şeye değer…
İşte bugün o anı yaşadığım günlerden biriydi...Bazı yaş dönümleri vardır, insan hayatını sorgular, işini, yaptıklarını, olduğu yeri… Neden oralarda olduğunu unuttuğun olur… İşte bugün onu hatırladığım günlerden biriydi…
Biliyorsunuz Koç Üniversitesinin şahane gönüllüleri ile ekim-mayıs ayları arasında Bahçelievler Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu’na gidiyoruz… Bunun arka planında pek çok problem çıkıyor, ama bir şekilde koskocaman bir sevgi ve azimle bunlar çözülüyor. Tüm gönüllülerin tek isteği haftada üç saatte olsa bizim miniklere sadece onlara ait zamanlar verip sevgimizle sarıp, sarmalamak… Dünyanın en zor görünen en kolay olayını gerçekleştirmek… Karşılıksız sevgi… Hiç beklentin olmadan çocuklarına sevgi veriyorlar ve onlarla oynayıp, zaman geçiriyorlar… Bir şeyleri karşılıksız yapmak zor ama en kolayı aslında işte… Çünkü karşılıksız olarak yola çıktığınızda elinize geçen her şey insanı mutlu ediyor…
Bugün Koç Üniversitesi’ndeki bir etkinliğe katılmak üzere eski Çocuk ve Aileden Sorumlu Devlet Bakanı, şimdiki Milli Eğitim Bakanı Nimet Çubukçu okula geldi. Daha sonra yapılan bir toplantıda öğrenci dekanımız ile bizim proje hakkında konuşmuşlar, bizim projenin çok iyi işleyen, diğer okullara örnek olarak gösterdikleri bir proje olduğunu söylemiş. Fakat söylediği en şahane şey; bizim kurumdaki çocuklara büyüyünce ne olacaksın diye sorulduğunda doktor, mühendis gibi cevaplar yerine abla ve ağabeyleri gibi büyünce Koç Üniversiteli olmak istediklerini söylediklerini belirtmiş!! Bizim minikler büyünce ağabeyleri ve ablaları gibi olmak istiyorlar, üniversiteli olmayı ve okumayı istiyorlar… İşte o an gönüllülerin karşılıksızca açtıkları kucakların içinin dopdolu olduğunu fark ettim.. Boşuna kürek çekmediğimizi, çocuklara yol gösterebildiğimizi, önlerinde örnek alabilecek ağabey ve ablaların gelişimleri için ne kadar yararlı olduğunu duydum… Bu dünyada kelimelerle ifade edilemeyecek, insana neden orada olduğunu anlatacak şahane bir andı… Bana dünyaları verseler şuanda hissettiğim huzuru ve keyfi yaşayamazdım…
6.5 senedir var olan, kurulması sağlanan ve emeği geçen herkese kocaman bir teşekkür benden KÜMYÜP adına… Bugün duyduklarımı duymamı sağlayan canım çocuklarım, onlarsız asla bu kadar özel olmazdı…
Hayatın hep güzel süprizler getirmesi dileğiyle…
Zeynep Odabaşı
Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir
-
|2010-09-24 12:05:27 can - hayat...ne guzel suprizlerle dolu degimi hayat.
ve en anlam aradigin anda bir anda yuzune carpilyor bazi seyler...
Aksam bunu islatiriz
-
|2010-09-24 12:09:59 ecebu kalpleri ısıtan organizasyona emeği geçen herkesin yüreğine sağlık ve bu hikayeyi bu kadar guzel kelimelere döken canım arkadaşım senin de kalemine sağlık...
-
|2010-09-24 13:10:09 erdemBir zahmet, bakan Nimet Çubukçu yardımcı olsun o zaman izinlerin alınması konusunda. Mükemmel bir proje ama sanki yapmayalım diye bürokrasi uğraşıp duruyor.
-
|2010-09-24 13:44:34 iremyaptığın bir şeyin amacına ulaşmış olmasını görmek, o miniklerle oyun oynarken bile onlara rol-model olabilmek..çok güzel..çok anlamlı..
-
|2010-09-25 01:32:50 secilZeynepcimm gozlerim doldu okurken.. Mutluluktann...
Facebook iletinden gordugumde de agzim kulaklarima varmisti ama senin kaleme aldigin bi yaziyi okumanin yeri ayri.. O kadar ayni duygulari hissettimki senin yazdiklarinla, icim icime sigmiyo hemen gidip birilerine anlatasim var ama pek birileri yok burda.. Hep dedigim gibi Koc'ta yaptigim enn anlamli seylerden biri bu projede yer almakti. Ne kadar uzak kalirsam kalayim ufacik bi haber almak bile ayni heyecani ayni mutlulugu yasatiyor bana.. Keske simdi de sizinle ve miniklerimizle olabilseydim..
Miniklerimize universiteli olmanin hayaliyle, azmiyle buyumelerini saglayan, projede emegi gecmis herkese tekrar tekrar tesekkurler..
-
|2010-09-25 06:52:26 Burak - Ve işte...Yaratılışından bugüne...
Tam 6,5. senedir....
Durmadan çaba harcandı bu proje uğruna...
Her yıl, her ay, her hafta, her gün...
Kimi zaman hüzünlenerek...
Kimi zaman mutluluktan uçarak...
Çok yorularak, ama yılmadan...
Ve işte bir anda...
Bu yazının başlığını oluşturan "Güzel bir an"da...
Bu yazıyı yazan "güzel insan"la...
Yıllardır hissettiğimiz ama tarif edemediğimiz, tüm manevi güzelliklerin yanında...
Belki de alabileceğimiz en anlamlı somut karşılığı da aldık...
Herkese sonsuz teşekkürler...
-
|2010-09-25 08:37:30 Şule - can onlarZeynepcim,
çocuk bu işte, saf sevgiyi gördüğü hiç bir durumda karşılıksız bırakmıyor, daha fazlasını veriyor, hem de en çok ihtiyacın olduğu anlarda.. dediğin gibi kimse hiç bir şey beklemedi ve bu yüzden de aslında en büyük ödülü almış olduk bu güzel minik insanlardan.
Canlarım benim, çok özledim hepsini (Serhatımızın yeri ayrı ama dimi seçilim (: ) Eminim elimizden geldiğince sürdüreceğiz biz bu projeyi, herkese güvenim tam!
Herkese, verilen her bir emeğe ayrı ayrı teşekkür ederim..
