Çok uzun zaman geçer bazen farkında bile varmazsın zaman geçerken… Kocaman bir yaz geçer, sonbahar gelir, kuşlar daha sıcak yerlere uçarken anlarsın zamanın geçtiğini, dersin bir sonraki yaz buluşalım… Onca zaman yazamamışındır, yazacak şeyin olmadığından değil, bazen nasıl ifade edeceğini bilmediğinden tıkanır kalırsın… Birşeyler beklersin yeniden yazabilmek için ama aslında sadece yazsan olur beklemeye gerek yoktur…

Uzun süren bitmek tükenmek bilmeyen bir kıştan sonra yaz hayatımıza gelmeye başladı...  Yazın mevsim olarak değil de ruha gelmesi daha önemlisi değil midir aslında? Yaz gelince ruhumuzu da sevinç kaplamaz mı? Uzun keyifli sofralar, uçuşan elbiseler, balkonlardan gelen kahkahalar insanın içini ısıtmaz mı hiç? Isıtır tabii hem de en güzelinden ruhunun en içlerine de yazı getiriverir...

Uzun zaman olmuş buraya yazmayalı... Yetişmeye çalışmaktan aynı anda pek çok şeye insan bazı şeyleri sonraya erteliyor ama onun zamanı bir türlü gelemiyor. Yazacak, paylaşacak onca şey varken yazamıyor olmakta beni huzursuz ediyor.

İnsan hiç bilmediği bir şeyin eksikliğini hisseder mi? Ben aralıklarla hissettim, olsaydı nasıl olurdu diye düşündüm, olanlarınkileri seyrettim, gözlemledim, ben olsam ne yapardım dedim… Konuyla ilgili duygusal hikâyeler hep gözlerimi doldurdu… Asla sahip olamayacağımı bildiğim bir durumu özlemenin çok saçma olduğuna karar verdim sonrasında…