Yıllar sonra dönüp Ağustos 2010’a baktığımda benim için milat sayılacak…
Â
Bu ay ben 20li yaşlarımla vedalaştım, 2ler artık sona erdi, benim için 3ler başladı… Ben çocuklarımla aynı onlar basamağını paylaşmıyorum artık… Ama ruhum biliyorum ki asla yirmilerden ayrılmayacak. İçimdeki çocuksa tekli yaşlarında yaşamını sürdürecek… Eskiden dev gibi gelen 30 sanırım o kadar da kötü bir şey değil, belki daha da güzel olur… Yanımda sevdiğim herkes olduktan sonra, bir şeyler üretip, bir yerlerde faydalı olabildikten sonra sanırım 20-30-40-50-60 fark etmiyor… Bütün bir ‘’30’’ a basma haftasında 20li yaşlarım diye bir şarkı dinledim ve hala da dinliyorum… Ve ben biliyorum ki 20li yaşlarımdaki en güzel şeylerin hepsi 30lara da geliyor.
Bu ayın milat sayılmasının en önemli nedeni yıllardır oturduğum evimden taşınıyoruz… Koliler etrafta, eşyalar oraya buraya saçılmış ve biz gidiyoruz… Çocukluğum, gençliğim, sevinçlerim, kahkahalarım, üzüntülerim, gözyaşlarım sindi benim o evin her yanına… Gözlerimi kapatıyorum odamda arkadaşlarımla önce oynadığımız oyunlar, topladığım barbieler, çalıştığım sınavlar, yaptığımız planlar, kurduğumuz hayaller, uygulanana ve uygulanamayan kararlar geliyor… Ben o odada bir hayat yaşadım… O telefonlarda neler konuşuldu, nelere karar verildi… Ben o evden tüm mezuniyetlerime gittim… Ben o evde aşık oldum… Başka hiçbir apartmanın içinde pijamalarla dolaşıp, kızlara gidemem artık… Merve’nin sesini boşluktan duyup ona laf yetiştirmeyeceğim. 2.5 saniyede kendimi Caddede bulmayacağım. Hiç kimse üç kızı artık aynı anda bizim apartmandan alıp, bırakmayacak. Annem arkadaşlarıma mutfağa girmeyin diye haykırmayacak…
Odayı toplarken her yerden mektuplar, notlar, kağıtlar, kitaplar, fotoğraflar çıktı… Tarih var orada benim kişisel tarihim, hayatta hiç bir ev sanki orası gibi olmayacak, benim büyüdüğümü göremeyecek… Park yeri yok diye söylendiğim canım ev senden ayrılmanın bu kadar zor olacağını ben hiç düşünmemiştim. Canımın bu kadar yanacağını bilmiyordum… Önce Evin sonra Merve sonra anneannem, Pazar günü de biz gidiyoruz bizim evden…
Zeynep Odabaşı
Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir
-
|2010-08-13 07:27:44 EsraCanım arkadaşım, evin içindekiler yanında mı, gerisini boşver, her yer yeniden senin evin olur. Asma o tatlı suratını ve yeni evinizin tadını çıkar, kolaylıklar diliyorum ve çoook öpüyorum...
-
|2010-08-13 07:39:50 caninsan geçmişinden kopmaktan hep korkar her kopuşta bir parçan orada kalır bu çok doğru ama gelecek hep süprizlerle ve yeniliklerle doludur. 20lerinle beraber hayatındapek çok şeyi geride bıraktın belkide kısa süre içinde pek çok yeniliklere daha yelken açacaksın hayatında sana yeni sıfatlar zamirler ve isimler eklenecek :) hem bence sen yeni eve pek de alışma :) neme lazım :)
-
|2010-08-13 07:46:22 dodiçok duygulandım bu kez yazını okurken:( hep keyif, sevin,umut,heyecan,mutluluk veren yazılardan sonra biraz buruk olduu Zey:(
-
|2010-08-13 07:54:37 Gülizzeycannnn üzülmeee...
çok kötü bi duygu biliyorum.. ben de fb'ye taşınamadan önce cok ağlamıştımmi bebeklik arkadasımdan ayrılmıştıkk :(
ama bak hayat insana neler gösteriyor... Son olarak fb'den de gelin olarak çıktım, şimdi kendi evimdeyim :) yani artık roller değişti...3 basamaklara geldik...
sen de şöyle düşün, bu senin kendi evine gitmeden önceki son provan!!! onun için keyfini çıkar zeycan'ım :))
-
|2010-08-13 08:57:06 Yaelinşallah yakınlarda ben de seninle aynı duyguları paylaşıp yeşilköyü terkedeceğim.. anılar ve güzel günler hep oldukları yerde kalacaklar şüphesiz.. ama yenilik, yeni mekan ve kendime ait bir ev fikri beni heyecanlandırıyor.. bakalım, o zaman ben senin başını ağrıtır mıyım anılarımı bırakıyorum diye, ya da geçmiş geçmiştir, şimdi yeni evdeyiz, gel kutlayalım mı derim, göreceğiz :)
-
|2010-08-13 15:04:19 MerveZeynep'im! Cok duygulandim okurken. Keske hic buyumeseydik, zaman oralarda bir yerlerde dursaydi. Nerede oldugumuzun pek de bir onemi yok aslinda. O uc kizin cok guzel bir hikayesi var.
Seni cok seviyorum minik!
-
|2010-08-16 06:54:03 ŞuleTaşınmalar zordur ama güzeldir de Zeynep abla. Unutmamaya çalıştıklarımızdan ayrıldığımıza üzülürüz ama bir şekilde unutmaya çabaladıklarımızdan da kurtulmuşuzdur aslında (: bir de her şeye rağmen "yeni" umut vericidir, heyecanlıdır, bembeyazdır, yapılacak, yazılacak çok şeyi vardır ki bu da senin en sevdiğin şey biliyorsun ;) öpüyorumm çok!
-
|2010-08-17 10:29:43 elif - canimin ici zeynebim;bu ay senin duygu yuklu yazindan cok can arkadasimizin harika derleyen toplayan ve -mutlu son- a ulastiran yazisini begendim hatta kendisini oyladim. bi daha oylayabilirim niyetiyle tikladigimda site yorum yazmami uygun gordu sanirim ve onume bu sayfa cikti.
Cancim seni ailecek seviyoruz:)
imza: bir bucuk posiyon elifcan
-
|2010-08-17 14:13:59 ece - :/yazını okurken odan canlandı gozumde bi de sonra bi duygu seli olustu icimde boyle gozlerim doldu, bogazım düğümlendi...üfff...
ben camdan kimse bakmasada her geçişimde baktım sizin cama-balkona olur ya biri ordaysa selam vermeden geçmiş olmayayım diye ve eminim bakmaya devam edeceğim artık refleks oldu :) ama bileceğim ki kimse olmayacak camda tanıdık bir sima çok üzücüü..
tek umudum birbirimize uzakta otururken daha sık görüşebilme yeteneğimiz...
hepinizi çok öpüyorummm...
-
|2010-08-24 19:01:37 ozenc - :)o evden tasiniyo olabilirsin, 20li yaslardan da tasiniyo olabilirsin. ama sen her zaman bizim biricik zeynebimizsinnn :)) ayrica 30lu yaslarda da gelecek surprizler eminim ki sana 30lu yaslarini daha da cok sevdirecek 20lerden ;)
barcelonadan sevgileeer
opucukkkk kocamaaaan
